Działalność

DZIAŁALNOŚĆ 

        Początek lat 90. był w polskich ośrodkach naukowych okresem budowy miejskich akademickich sieci komputerowych. Bydgoskie środowisko zdecydowało się w maju roku 1994 zawrzeć porozumienie i  powołać ATR na jednostkę wiodącą w realizacji Miejskiej Akademickiej Sieci Komputerowej (MASK) w Bydgoszczy. Wewnątrz ATR obowiązek prowadzenia inwestycji MASK przypadł UORSK. W okresie lat 1995-2001 została zbudowana, w oparciu o finansowanie Komitetu Badań Naukowych, Urzędu Miejskiego w Bydgoszczy i Akademii Techniczno-Rolniczej, sieć komputerowa na łączach światłowodowych o długości 36 km, łącząca 25 obiektów akademickich wszystkich uczelni publicznych środowiska bydgoskiego, to jest: Akademii Bydgoskiej, Akademii Medycznej, Akademii Muzycznej i Akademii Techniczno-Rolniczej,  ponad 2,5 tysiąca komputerów i kilkadziesiąt tysięcy użytkowników. Skalę przedsięwzięcia najlepiej ilustruje schemat sieci na tle planu miasta (rys. 1).

rys. 1.

        Projekt sieci kablowej oparł się na koncepcji magistrali w kształcie ringu, obejmującej pięć węzłów dostępowych (Fordon, Bielawy, Śródmieście, Błonie oraz Wzgórze Wolności) oraz właściwej dla poszczególnych węzłów liczby łączy dostępowych. Liczba włókien w kablach zakładała nadmiar technologiczny i dodatkowe włókna do ewentualnej dzierżawy. W wyniku wypełnienia powyższych założeń kable magistralne posiadają 18 lub 24 włókna, natomiast dostępowe od 6 do 12.

       We wczesnym stadium projektowania sieci MASK, po starannym rozpoznaniu, została przyjęta technologia ATM (Asynchronous Transfer Mode) do transmisji w światłowodowych łączach magistralnych. Technologia ATM była wtedy bardzo mało rozpowszechniona, niemniej jej specyfikacja wskazywała na dużą potencjalną przydatność dla projektowanej sieci. Trafność wyboru potwierdza fakt, że do dnia dzisiejszego jest podstawową technologią operatorów i dostawców Internetu, zapewniając: dużą prędkość przesyłania danych, mechanizmy emulacji sieci innych protokołów (w szczególności Ethernet z TCP/IP) oraz pełne możliwości zagwarantowania kontraktowanej jakości usług. Wadą technologii jest złożoność urządzeń i stosunkowo wysoki koszt ich zakupu i utrzymania. Względy ekonomiczne pozwoliły na zbudowanie 3 węzłów, wyposażonych w aktywne urządzenia (przełączniki) ATM, o łącznej liczbie 42 portów. Do przełączników sieci magistralnej zostały dołączone przełączniki dostępowe ATM z portami Ethernet oraz urządzenia kierowania ruchem internetowym (routery). Układ połączeń urządzeń sieci MASK jest przedstawiony na rysunku 2.  

      

W wyniku zmian prawnych Akademia Techniczno-Rolnicza jako jednostka wiodąca inwestycji budowy MASK została zobowiązana do uzyskania uprawnień operatora telekomunikacyjnego publicznych usług telekomunikacyjnych niepowszechnych. Uzyskane uprawnienia pozwoliły na budowę i eksploatację własnej sieci kablowej oraz wykonywanie usług dostępowych do Internetu dla dowolnego odbiorcy.  Zmiany w konfiguracji krajowej sieci akademickiej w roku 1997 spowodowały, że stało się koniecznym uzyskanie statusu samodzielnego operatora Internetu (ang. ISP - Internet Sevice Provider) i prowadzenia Lokalnego Rejestru Internetowego (ang. LIR - Local Internet Registry), z własną pulą adresową oraz obszarem autonomicznego routingu (ang. ASN - Autonomus System Number). Uzyskanie wymienionych uprawnień było warunkiem włączenia bydgoskiej sieci  do konsorcjum polskich naukowych sieci miejskich POL-34. Przystąpienie do porozumienia (konsorcjum) nastąpiło w lipcu 1999 roku. Układ połączeń bydgoskiej sieci miejskiej w stosunku do wybranych ośrodków akademickich i operatorów ukazuje rysunek 3. Połączenie do pozostałych ośrodków w kraju i na świecie odbywa się poprzez łącze do POL-34. Łącze do operatora komercyjnego POLPAK-T stanowi rezerwę dla łącza podstawowego do POL-34.

      Najistotniejszą korzyścią z tej kosztownej i skomplikowanej operacji jest doskonała łączność z siecią krajową nauki POL-34 i europejską siecią naukową TEN-155 oraz możliwość korzystania z krajowych ośrodków KDM (komputerów dużej mocy obliczeniowej) w Gdańsku, Krakowie, Poznaniu, Warszawie i Wrocławiu. Obecność w konsorcjum POL-34 umożliwi w roku 2002 uczestniczenie środowiska bydgoskiego w inicjatywie PIONIER, dotyczącej budowy i eksploatacji optycznej sieci informacyjnej dla nauki i administracji.

      Zadaniem, które dzisiaj absorbuje największą ilość czasu i pracy UORSK, jest codzienna administracja siecią na poziomie ATM i TCP/IP dla 4 uczelni i rosnącej liczby użytkowników spoza środowiska.  UORSK bierze czynny udział w realizacji projektów informatycznych uczelni oraz inicjuje własne.

      W ramach prowadzonej, według projektu UORSK, od roku 1996 inwestycji LAN Uczelnia uzyskała bardzo nowoczesne rozwiązania dla sieci lokalnych. Do tej pory zainstalowano na wszystkich wydziałach ponad 30 urządzeń o łącznej liczbie około 900 portów. Wartość inwestycji wyniosła w przybliżeniu 900 tys. zł. Trudną do oszacowania wartością jest nieporównany wzrost poziomu bezpieczeństwa transmisji informacji, gwarancja pasma dla stacji użytkownika oraz możliwość pełnego monitorowania i zarządzania portem.

UORSK pełni rolę środowiskowego konsultanta i koordynatora w zakresie rozwiązań technicznych styku sieci LAN i MASK.

Do najistotniejszych aktualnie dla funkcjonowania Uczelni i środowiska problemów należą:

  • Tworzenie i utrzymanie systemów bezpieczeństwa zasobów i sieci.

  • Tworzenie i utrzymanie systemów informacyjnych.

  • Tworzenie i utrzymanie systemów elektronicznego obiegu dokumentów.

      Wymienione zadania przekraczają możliwości jednego nielicznego kadrowo działu, lecz jednocześnie nie mogą być realizowane bez niego. Stopień komplikacji wymienionych zadań wymaga współdziałania specjalistów zewnętrznych i własnej kadry ATR. W związku z rosnącą rolą rozwiązań informatycznych w życiu społecznym i gospodarczym można przewidywać systematyczny wzrost zadań działów, takich jak UORSK.

      Ośrodek Obliczeniowy oraz późniejszy UORSK nie funkcjonowały w naszej Uczelni samotnie. Wydziały oraz Administracja Centralna tworzyły własne komórki lub działy do zaspokajania wewnętrznych potrzeb informatycznych. Wydaje się jednak, że w dobie wszechogarniającej integracji wszystkie te zespoły będą zmuszone do ściślejszej niż dotychczas współpracy.

 

 

TA STRONA UŻYWA COOKIE. Ta strona używa informacji zapisanych za pomocą plików cookies. Więcej informacji na stronie Polityce prywatności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.